Albedoverhoging

Albedoverhoging is het proces waarbij de albedo van een oppervlak wordt verhoogd, dat wil zeggen de verhouding van gereflecteerde zonne-energie ten opzichte van de ontvangen zonnestraling. Een hoger albedo leidt doorgaans tot minder warmteabsorptie en lagere opwarming van het oppervlak en de directe omgeving.

Methoden om albedo te verhogen omvatten het gebruik van lichte, reflecterende materialen en afwerkingen, zoals witte of lichtgekleurde daken, gevels en bestrating, evenals speciale koeloppervlakken en reflecterende coatings. Ook kan het gebruik van reflecterende bestrating of lichtgekleurde kunstwerken in stedelijke ruimten bijdragen aan albedoverhoging. Het effect hangt af van materiaal, oppervlakte en locatie.

Effecten van albedoverhoging zijn onder meer een vermindering van de opwarming in bebouwde gebieden en een verlaging van energievraag voor koeling. In warme klimaten kan dit stedelijke hitte-eilandgevoel verminderen. In koudere klimaten kan een hogere albedo juist tot extra verwarmingsbehoefte leiden. Daarnaast kunnen hoogte en soort oppervlak invloed hebben op schittering en verkeersveiligheid; klimatologische en ecologische baten moeten worden afgewogen tegen mogelijke nadelen zoals visuele hinder of onderhoudskosten.

Toepassingsgebieden en beleid variëren van daken, wegen en pleinen tot grotere stedelijke planning. Beleidsinstrumenten omvatten bouwvoorschriften, subsidies en stimulansen voor het gebruik van reflectieve materialen. Meetmethoden voor albedo omvatten spectrofotometrie en andere reflectantiemetingen, met typische waarden variërend van ongeveer 0,2–0,3 voor donker asfalt tot 0,6–0,8 voor witte daken, afhankelijk van materiaal en belichting.