Afliggen

Afliggen is een Nederlands werkwoord met twee hoofdbetekenissen: een fysieke en een emotionele.

In de fysieke betekenis betekent afliggen het neerliggen of naar beneden zakken, doorgaans door vermoeidheid, zwakte of gebrek aan energie. Een lichaam of ledemaat kan afliggen, of iemands houding kan afliggend zijn.

In de figuurlijke betekenis verwijst afliggen naar een toestand van verdriet, zorg of benauwing. Iemand kan afliggen door slecht nieuws of zorgen en daardoor een somber of aangeslagen gemoedstoestand hebben.

Etymologie en gebruiksregister: afliggen is afgeleid van af- (down, weg) en liggen (liggen). Het woord is relatief zeldzaam in hedendaags standaardnederlands en komt vooral voor in oudere teksten, poëzie of dialect.

Gebruik en context: vanwege zijn verhalende of literaire karakter wordt afliggen beschouwd als verouderd of literair in normaal taalgebruik. Voor de fysieke betekenis worden vaker woorden als zakken, doorzakken of neerliggen gebruikt; voor de emotionele betekenis zijn treuren, rouwen of zich benauwd voelen gangbaarder. De vorm afliggend komt voor in poëtische of tekenende stijl; andere afgeleide vormen komen zelden voor in moderne teksten.

Zie ook: aflijden (lijden), treuren (rouwen), zuchten (zuchten).