ziekteverzuimbeheersing

Ziekteverzuimbeheersing is het systematisch beleid en de dagelijkse praktijk van een organisatie om ziekteverzuim te voorkomen, vroegsignaleren en medewerkers bij ziekte te ondersteunen zodat zij zo snel en duurzaam mogelijk terugkeren naar werk. Het omvat zowel preventie van gezondheidsklachten als effectieve begeleiding bij verzuim.

Het doel van ziekteverzuimbeheersing is het verlagen van langdurig verzuim, het behoud van inzetbaarheid en productiviteit, en het beperken van kosten die samenhangen met ziekte en re-integratie. Belanghebbenden zijn werkgever, werknemer, arbodienst of bedrijfsarts, HR-professionals en soms externe coaches of re-integratiebedrijven. Een effectieve aanpak combineert gezondheidsbevordering, goede arbeidsomstandigheden, duidelijke verzuimregistratie en gestructureerde terugkeer naar werk.

De belangrijkste bouwstenen bestaan uit preventie en gezondheidbevordering (arbeidsomstandigheden, werkbelasting, ergonomie, psychosociale ondersteuning), vroegsignalering en interventie bij ziekmelding, case management en samenwerking met arbodienst of bedrijfsarts, en een gestructureerde re-integratie met aangepaste arbeid en geleidelijke terugkeer. Duidelijke communicatie en betrokkenheid van alle partijen zijn cruciaal, evenals het opstellen en bijstellen van concrete plannen voor terugkeer en re-integratie.

In Nederland speelt een wettelijk kader rond poortwachter, waarbij werkgever, werknemer en arbodienst samenwerken bij ziekte en reintegratie, en UWV betrokken kan raken bij langdurig verzuim. Verzuimmetingen zoals verzuimpercentage, gemiddelde duur van verzuim en terugkeerpercentages worden gebruikt om de effectiviteit te beoordelen en beleid waar nodig aan te passen.

Een goede ziekteverzuimbeheersing vereist organisatiecultuur, privacybewaking en toewijding aan duurzame inzetbaarheid van medewerkers.