weerkaatsingen

Weerkaatsingen is een verzamelterm uit de meteorologie voor optische verschijnselen die ontstaan doordat licht wordt teruggekaatst, gebroken of verstrooid door weersgerelateerde deeltjes in de atmosfeer. Ze zijn specifiek gerelateerd aan weersomstandigheden en omvatten zo’n reeks verschijnselen die niet direct van wateroppervlakken komen, maar door de atmosfeer zelf ontstaan.

De belangrijkste mechanismen zijn breking, reflectie en diffractie van licht in waterdruppels en ijskristallen. Regenbogen ontstaan door breking en terugkaatsing van zonlicht in druppels en leveren vaak een kleurrijke boog aan de hemel. Halo’s ontstaan wanneer licht door ijskristallen in cirkelvormige patronen wordt gebroken en teruggekaatst, wat kringvormige kransen rondom de zon of maan oplevert. Glorieën bestaan uit een ring van gefractioneerd licht rondom de waarnemer’s schaduw, veroorzaakt door verstrooiing in dunne wolken of nevel.

Andere voorkomende voorbeelden zijn aanvullende halos, halo’s rondom de zon of maan bij hoog in de atmosfeer voorkomen, en verschillende diffractie-verschijnselen die zich onder specifieke temperaturen en vochtigheidsniveaus kunnen voordoen. De waarneming hangt af van factoren zoals de grootte en orde van de deeltjes, de stand van de zon, en de kijkhoek.

Weerkaatsingen hebben historisch belang voor navigatie en weerschatting en blijven een belangrijk onderwerp in de studie van atmosferische optica. Ze helpen wetenschappers inzicht te krijgen in wolkordes, de samenstelling van de atmosfeer en de kenmerken van atmosferische deeltjes.