voorsteden

Voorsteden is een term uit de stedelijke geografie die verwijst naar de buitenwijken van een stad, gelegen buiten het historische centrum en vaak buiten de oorspronkelijke stadsomwalling. De benaming duidt op een eerder ontwikkelde fase van stedelijke groei, waarin woongebieden ontstonden die deels los stonden van de kernstad maar wel functioneel waren als woongebied voor bewoners van de nabijgelegen werkplaats.

Historisch gezien groeiden voorsteden vooral in de 19e en vroege 20e eeuw. De industrialisatie en de uitbreiding van vervoersverbindingen, zoals trams en later treinlijnen, maakten het mogelijk om buiten de drukke binnenstad te wonen terwijl men nog steeds toegang hield tot werk en voorzieningen. In die tijd werd vaak gestuurd op plannen met villa- en parkachtige wijken, maar ook op relatief compacte rijtjeswoningen voor arbeiders en middelgrote gezinnen.

Kenmerkend voor voorsteden zijn een lagere bevolkingsdichtheid dan in het centrumsgebied, meer groen en ruimere woningen, en een eigen voorzieningenniveau zoals scholen en winkels die het gebied zelfstandig maken. Vaak ontvouwde zich een duidelijke ruimtelijke structuur met laan- en straatpatronen die nog herkenbaar zijn in huidige stadsdelen.

In de huidige tijd zijn vele voorsteden geïntegreerd in de stedelijke agglomeratie en functioneren ze als volwaardige woonwijken met openbaar vervoer, winkels en onderwijsvoorzieningen. Het behoud van groen en karakteristieke architectuur blijft een aandachtspunt in het hedendaagse onderhoud en de herontwikkeling. Zie ook buitenwijk, stadsuitbreiding.