vergrootte

Vergrootte is een term in het Nederlands die verwijst naar de grootte van een object of beeld nadat vergroting heeft plaatsgevonden. Het kan zowel de resulterende afmetingen beschrijven als wijzen op de magnification zelf, afhankelijk van de context. In veel vakgebieden wordt vaker gesproken van vergroting om de verhouding tussen beeldgrootte en oorspronkelijke grootte aan te geven; vergrotte grootte wordt dan gebruikt voor de uiteindelijke maat.

In optiek en microscopie wordt meestal gesproken van vergroting (bijv. 40x, 100x) om de mate van vergroting aan te geven. De vergrote afbeelding is het beeld zoals dat verschijnt op een microscoop of camera, en de grootte van dat beeld kan in centimeters, millimeters of pixels worden uitgedrukt. De algemene relatie is: vergrote grootte = oorspronkelijke grootte × vergroting.

In fotografie en grafische vormgeving kan men spreken over de vergrote afbeelding of de vergroting van een afbeelding. Digitale vergroting kan leiden tot grotere afmetingen in pixels of millimeters, maar kan de beeldkwaliteit beïnvloeden afhankelijk van interpolatie en resolutie.

In kaarten, ontwerpen en technische tekeningen wordt de term vergroting ook gebruikt om de schaal of de mate van uitvergroting aan te geven, bijvoorbeeld bij afdrukken of modellering. De werkelijke grootte op de kaart of tekening is afhankelijk van de gebruikte schaal.

Voorbeelden: een voorwerp van 2 cm op ware grootte bij een vergroting van 5x heeft een vergrote lengte van 10 cm. Een digitale foto van 1024×768 pixels kan vergroot worden tot 2048×1536 pixels, met mogelijke kwaliteitsverlies.

Zie ook: vergroting, grootte, schaal, beeldvorming, optiek.