uitdoelregel

Een uitdoelregel is een vooraf vastgelegde stopregel die aangeeft onder welke omstandigheden een proces, project of positie moet worden beëindigd omdat een bepaald doel is bereikt of omdat voortzetting onpraktisch of onrendabel is.

Een uitdoelregel bevat typisch drie elementen: een expliciet doel (bijv. een winst- of prestatieniveau), randvoorwaarden of drempels (bijv. minimale of maximale waarden), en een besluitmechanisme (bijv. stoppen zodra het doel is bereikt of als de marginale baten onder een drempel dalen), vaak met een tijdshorizon en risicocriteria. Zo’n regel kan ook worden aangepast aan onzekerheid en wijzigende omstandigheden.

In financiële handel bepaalt een uitdoelregel wanneer een positie moet worden gesloten om winst te nemen of verlies te beperken. Dit kan een vast prijsniveau zijn, een procentuele winstvoorkant, of een trailing stop die meebeweegt met de markt. Het doel is om voorspelbaar gedrag te waarborgen en risico’s te beheersen.

In klinische onderzoeken en simulaties worden stopregels gebruikt als interim analyses aangeven dat verder onderzoek onwaarschijnlijk tot duidelijke uitkomsten leidt. Hierbij gelden vaak futility- en efficacy-boundaries die bepalen of een trial moet worden voortgezet, aangepast of stopgezet.

In operationeel management en projectplanning helpt een uitdoelregel bij besluitvorming over uitfasering of stopzetting van activiteiten. Wanneer kosten, tijd of risico’s de baten overschaduwen, kan de regel leiden tot herallocatie van middelen of beëindiging van een project.

Zie ook: exit criteria, stopregel, go/no-go-beslissing.