trillingsveiligheid

Trillingsveiligheid is het vakgebied dat zich richt op het voorkomen en beperken van nadelige gezondheidseffecten door trillingen in werksituaties en bij consumentenproducten. Het omvat het meten, beoordelen en beheersen van trillingen die ontstaan door machines, bouw- en transportmiddelen en eindproducten, zodat werknemers veilig kunnen werken en systemen betrouwbaar blijven.

Langdurige of intensieve blootstelling kan leiden tot gezondheidsproblemen zoals het hand-arm vibratiesyndroom (HAVS) en andere zenuw- en vaatproblemen, evenals musculoskeletale klachten en verhoogde vermoeidheid. Het risicobeoordelingsproces bepaalt waar blootstelling problematisch is en welke maatregelen nodig zijn.

Beheer van trillingsveiligheid vereist een combinatie van technische, organisatorische en soms persoonlijke maatregelen. Technische maatregelen omvatten demping, isolatie en gunstig ontwerp van machines. Organisatorische maatregelen betreffen werkroosters, onderhoud en training. Persoonlijke beschermingsmiddelen spelen een ondersteunende rol. Blootstelling wordt beoordeeld volgens internationaal geldende normen en referentiewaarden, zoals ISO 5349-1/2 voor hand-arm trillingen en ISO 2631 voor hele-lichaamstrillingen.

Regelgeving en normen: Trillingsveiligheid valt onder arbeidsveiligheidswetgeving in de EU en nationale maatregelen. Werkgevers moeten blootstelling beperken en risicobeoordelingen uitvoeren. Internationale normen bieden methoden voor meting en evaluatie, waaronder accelerometermetingen en berekeningen van dagelijkse blootstelling.