postganglionowe

Postganglionowe odnosi się do neuronów i włokón nerwowych, które przekazują sygnał z neuronów przedzwojowych do narzódów efektorowych w autonomicznym układzie nerwowym (AUN). Ciała komórek neuronów postganglionowych mieszczą się w zwojach autonomicznych i w ścianach narządów w przypadku zwojów śródściennych. Ich osiowy przewód kończy się na efektorze, takim jak mięśnie gładkie, serce, gruczoły lub inne struktury.

W układzie przywspółczulnym (parasympathetic) neurony postganglionowe zwykle znajdują się blisko lub w ścianach narządów, a ich przewodziki mają charakter długich neuronów przedzwojowych i krótkóh postganglionowych. W układzie współczulnym (sympathetic) postganglionowe neurony zazwyczaj leżą w łańcuchu zwojów przykręgowych (pasma sympatyczne) lub w zwojach trzewnych (zwoje przedkręgowe), z krótkimi neuronami przedzwojowymi i długimi neuronami postganglionowymi.

Neurotransmitter i recetory różnią się między układami. Postganglionowe neurony przywspółczulne uwalniają acetylocholinę (Ach) działającą na receptory muskarynowe. W większości przypadków postganglionowe neurony współczulne uwalniają noradrenalinę na receptory adrenergiczne; wyjątki obejmują potowe gruczoły, które są kontrolowane przez sympatyczne neurony cholinergiczne (Ach na receptory nikotynowe/muskarynowe). Niektóre efektory narządów nie mają w ogóle postsynaptycznych neuronów, pozostając pod wpływem przekaźników zwanego układu naczyniowego i hormonów rdzenia nadnerczy.

Funkcja postganglionowych neuronów polega na przekazywaniu impulsu z układu przedzwojowego na efektor, co umożliwia koordynację autonomicznych odruchów, takich jak regulacja częstości serca, tonus naczyń, trawienie i wydzielanie gruczołów. Dysfunkcja lub uszkodzenie tych struktur może prowadzić do zaburzeń autonomicznego funkcjonowania.