postganglionowych

Postganglionowe neurony (neurony postganglionowe) należą do układu autonomicznego i mają ciało komórkowe zlokalizowane w zwojach autonomicznych. Ich aksony łączą neurony przedganglionowe z efektorami, takimi jak mięśnie gładkie, mięśnie sercowy oraz gruczoły, i dzięki temu pośredniczą w kontrolowaniu funkcji narządów wewnętrznych.

Lokalizacja ciał komórek postganglionowych różni się między odgałęzieniami układu autonomicznego. W układzie współczulnym (sympatycznym) ciała postganglionowe znajdują się w zwojach przykręgowych wzdłuż łańcucha sympathetic, a także w zwojach przedkręgowych. W układzie przywspółczulnym (parasympatycznym) ciała postganglionowe leżą blisko lub w ścianach narządów, a włókna postganglionowe są krótkie.

Przekazywanie impulsów między neuronem przedganglionowym a postganglionowym odbywa się za pomocą acetylocholiny (ACh) działającej na receptory nikotynowe w neuronach postganglionowych. W pochech postganglionowy przekaz na efektor końcowy różni się w zależności od układu: w większości przypadków współczulnych postganglionowych końcówek neurotransmiterem jest noradrenalin (na receptory adrenergiczne). W odgałęzieniu parasympatycznym postganglionowy neurotransmiter ACh działa na receptory muskarynowe. Wyjątkiem są włókna współczulne potowe, które są cholinergiczne (ACh na receptory muskarynowe) mimo przynależności do układu współczulnego.

Adrenalina (epinefryna) i noradrenalina uwalniane z rdzenia nadnerczy pośrednio pełnią rolę postganglionową w układzie endokrynno-neuralnym, odpowiadając za ogólne efekty „walcz lub uciekaj”. Postganglionowe neurony odgrywają kluczową rolę w regulacji tętna, ciśnienia krwi, trawienia i wydzielania gruczołów, stanowiąc podstawę autonomicznej kontroli narządów.