plakkend

Plakkend is een bijvoeglijk naamwoord in het Nederlands dat aangeeft dat iets de eigenschap heeft om vast te kleven of kleverig te zijn. Het wordt gebruikt voor materialen, oppervlakken en producten die aan elkaar kunnen hechten door contact, zoals lijm, tape of coatings. In het dagelijks taalgebruik spreekt men bijvoorbeeld van een plakkend plakband of een plakkend oppervlak; in technische context ligt de nadruk vaak op adhesieve eigenschappen en klevingssterkte.

Etymologie en grammatica: plakkend is afgeleid van het werkwoord plakken en vormt met het suffix -end het tegenwoordige deelwoord/adjunctieve vorm. Daarmee beschrijft het een constante eigenschap van een onderwerp in een zin.

Usage en nuance: plakkend benadrukt doorgaans de aanwezigheid van kleefkracht en hechting. Het woord heeft een neutralere, vaak technische connotatie dan het alternatief kleverig, dat ook een tactiele sensatie van maar vooral aanraakelijkheid kan weergeven. In documenten over materialen worden termen als adhesieve eigenschappen, klevingssterkte en hechtkracht gebruikt om de plakkende eigenschappen precies te beschrijven.

Varianten en verwante termen: plakkende (bijv. plakkende lijm, plakkende tape), plakkend oppervlak, en uitdrukkingen als plakkend materiaal. Tegenovergestelde termen zijn niet-plakkend of hechtvrij. Het concept is van belang in aanneming, bouw, verpakkingen en textielbewerking, waar de mate van plakkendheid bepalend is voor functionaliteit en betrouwbaarheid.

Zie ook: kleverigheid, klevingssterkte, adhesie, lijm, tape.