nasyceniu

Nasycenie to termin oznaczający stan, w którym dany układ zawiera maksymalną możliwą ilość substancji, energii lub innego czynnika przy określonych warunkach. W różnych dziedzinach ma odrębne znaczenia, lecz wspólny sens to „nie da się już nic dodać” lub „dotarliśmy do granicy możliwości”.

Geneza i zakres użycia. Nazwa pochodzi od czasownika nasycać; w praktyce używa się go w chemii, fizyce, biologii, geologii, ekonomii i informatyce. W każdym kontekście opisuje sytuację, w której system osiąga maksymalną dopuszczalną wartość danego parametru.

W chemii i fizyce. Nasycenie roztworu to stan, w którym nie rozpuszcza się już więcej substancji pod zadanych warunkach. Nasycenie gazu w cieczy zależy od temperatury i ciśnienia. W optyce i kolorystyce saturacja barwy odnosi się do stopnia intensywności koloru: im wyższa saturacja, tym kolor jest bardziej nasycony.

W medycynie i biologii. Nasycenie krwi tlenem (SpO2) to procentowy udział hemoglobiny związanej z tlenem, stan używany w diagnozowaniu i monitorowaniu funkcji układu oddechowego. W dietetyce mówi się o tłuszczach nasyconych, które mają w łańcuchach w pełni zapełnione atomami wodoru.

W ekonomii i technologii. Nasycenie rynku opisuje sytuację, w której popyt osiąga fizyczne ograniczenia i dalszy wzrost sprzedaży jest utrudniony. W inżynierii saturacja sygnału oznacza ograniczenie wyjścia przy zbyt dużym natężeniu, a w grafice komputerowej – nasycenie koloru jako miara jego intensywności.