muziekpublicatie

Muziekpublicatie is het beheer en de exploitaties van muzikale werken, meestal uitgevoerd door een muziekuitgever, maar ook door de auteurs zelf. Het omvat de registratie van een compositie, het toekennen en beschermen van de rechten, en het faciliteren van distributie en licenties. Het doel is erkenning voor de maker(s) en een correcte vergoeding bij gebruik van het werk.

Belangrijke taken van muziekpublicatie zijn onder meer het administreren van auteursrechten, het registreren van werken met identificatienummers (zoals ISWC) en het afhandelen van licenties. Een uitgever of beheerder organiseert ook de afgifte van licenties voor verschillende gebruiksrechten: publieke uitvoering, mechanische reproductie, synchronisatie (zodra muziek wordt gebruikt in beeldmateriaal) en soms beeldoverdrachten of prints van partituren. Daarnaast zorgt men voor de digitale distributie van bladmuziek en het beheren van meta­data.

Rechten die onder muziekpublicatie vallen, betreffen doorgaans de compositorische rechten van een werk, inclusief de melodie en de tekst. De eigendom van de fonogram (de opname) ligt meestal bij de uitvoerende of de opnameproducent en valt buiten de muziekpublicatie, die zich richt op de compositie. In Nederland worden deze rechten vaak verzameld en verdeeld via organisaties zoals Buma/Stemra voor composities en uitgevers, en via internationale netwerken voor grensoverschrijdende exploitatie.

Een moderne muziekpublicatie behandelt zowel traditionele bladmuziek als digitale distributie en licenties. Het belang ervan ligt in het veiligstellen van auteursrechten, het maximaliseren van exposure van het werk en het innen van royalties bij elk legitiem gebruik.