luminantieanalyse

Luminantieanalyse is het systematisch beoordelen van de luminantieverdeling in een scène of beeld, met de focus op de intensiteit van licht zoals die door het menselijk oog wordt waargenomen. De analyse gebruikt luminantiewaarden, meestal uitgedrukt in kandela per vierkante meter (cd/m^2), en wordt toegepast in vision science, fotografie, beeldschermtechniek en verlichtingsontwerp.

Metingen gebeuren met fotometrische instrumenten zoals luminantiemeters, spectroradiometers of gecalibreerde camera's. De verkregen data kunnen worden gepresenteerd als luminantiekarten of -profielen. Voor een betrouwbare analyse zijn calibratie van het meetinstrument en correcte afstemming op kijkomstandigheden, gammacorrectie en de respons van het object of de scène van belang.

Analytische benaderingen omvatten statische analyse van een beeld of dynamische analyse over video. Veelgebruikte grootheden zijn de gemiddelde luminantie, luminantiecontrast tussen regio's en de uniformiteit van de luminantie. Luminantiecontrast geeft de verschillen tussen heldere en donkere gebieden aan; luminantieuniformiteit beschrijft hoe gelijkmatig de verlichting is, vaak berekend als een ratio van min tot max luminantie of via lokale variatiemetingen.

Toepassingen bevinden zich onder meer in beeldschermkwaliteit en HDR-weergave, fotografie en film, automobiele verlichting en openbare ruimten waar verblinding en visueel comfort een rol spelen, en in architectonisch verlichtingsontwerp en industriële inspectie. Luminantieanalyse ondersteunt evaluatie van visuele kwaliteit, contrastwaarneming en veiligheid.

Het begrip luminatie verwijst naar waargenomen helderheid bij een constante oogrespons, in tegenstelling tot illuminantie. Luminantie is vaak gekoppeld aan de Y-component in kleurruimten zoals CIE Y. Instrumenten omvatten luminantiemeters, spectroradiometers en imaging photometers; software kan luminantiekarten, histogrammen en uniformiteitskaarten genereren.