linkutilisatie

Linkutilisatie is in netwerktechnologie de verhouding tussen de actuele verkeersbelasting op een verbindingskoppeling en de maximale capaciteit van die koppeling. In praktijk wordt vaak gesproken over een percentage dat wordt berekend als de gemeten verkeersstroom gedeeld door de capaciteit van de link, maal 100. Dit kan in bits per seconde worden uitgedrukt (bps, Gbps, etc.) en wordt meestal berekend over een bepaalde tijdsperiode.

Metingen van linkutilisatie vinden plaats over verschillende tijdsvensters, variërend van milliseconden tot uren, afhankelijk van het doel (burstverkeer versus lange termijn planning). Veelgebruikte meetinstrumenten zijn netwerkmonitoringoplossingen die gegevens leveren via SNMP, NetFlow/sFlow of andere telemetry-methoden. De uitkomst kan worden gebruikt om knelpunten te identificeren, capaciteit te plannen en SLA-doelstellingen te controleren.

Een hoge linkutilisatie duidt op zware belasting en kan leiden tot lagere prestaties, zoals hogere latentie, jitter en packet loss, vooral bij piekbelasting of onderverdeling van verkeer over meerdere paden. Lage utilisatie betekent doorgaans ruimte voor groei, maar kan ook onconsequente belasting maskeren als verkeer rar is verdeeld over tijd.

Factoren die linkutilisatie beïnvloeden zijn onder meer verkeerspatronen (burstiness), routing- en load-balancingbeslissingen, redundantie en foutafhandeling, evenals QoS-beheer en congestiebeperkende maatregelen. Beheerders proberen via capaciteitsplanning, verkeer-engineering, QoS en caching de utilisatie te sturen en stabiliteit en prestatie van het netwerk te verbeteren.