laminaatlaag

Laminaatlaag verwijst naar de opbouw van een lamineer- of laminaatproduct, zoals plak- of vloerplaten, waarin meerdere dunne lagen zijn samengeperst tot één plaat. Het doel van de laminaatlaag is esthetiek combineren met mechanische sterkte en vochtbestendigheid. In vloerlaminaten is de gebruikelijke opbouw vierledig: een toplaag, een decorlaag, een kernlaag en een balancerende laag.

De toplaag is meestal transparant en bestaat uit een hard geperste melaminehars-impregneerde papierlaag. Deze laag biedt kras-, stoot- en vochtbestendigheid. De decorlaag brengt het gewenste ontwerp aan, bijvoorbeeld houtnerf of steenpatroon, en bepaalt de visuele uitstraling. De kernlaag levert draagkracht en stabiliteit en bestaat vaak uit hoog-dichtheidvezelplaat (HDF) of spaanplaat. De balancerende laag onderaan corrigeert spanning door vocht en voorkomt kromtrekken of scheuren van de plaat.

Kenmerkende eigenschappen zijn afhankelijk van toepassing en kwaliteit. Laminaatvloeren variëren doorgaans in totale dikte van ongeveer 6 tot 12 mm, waarbij de toplaag een correspondende, beperkte dikte heeft van circa 0,15 tot 0,7 mm. De laminaatlaag beïnvloedt zowel de duurzaamheid als de onderhoudsbehoefte: een dikkere, zwaardere toplaag gaat langer mee en is beter bestand tegen slijtage en krassen. Naast vloeren worden laminaatlagen ook toegepast in meubelpanelen, wanden en gevelbekleding, waarbij dezelfde laagopbouw de basis vormt voor visuele fraaiheid en functionele prestaties.

---