klaspraktijk

Klaspraktijk is een term uit het Nederlandse en bredere onderwijsdiscours die verwijst naar de dagelijkse, praktische uitvoering van lesgeven in de klas. Het omvat wat leraren doen in het leslokaal: lesplanning, het geven van uitleg, begeleiding van leerlingen, en het beoordelen en geven van feedback. Klaspraktijk is daarom een samenhang van didactiek, vakinhoud en de invloeden van de onderwijscontext.

Belangrijke onderdelen zijn onder meer: lesplanning en afstemming op doelstellingen; selectie en afwisseling van leeractiviteiten en werkvormen (bijv. directe instructie, samenwerkend leren, zelfstandig werken); differentiatie en inclusie om rekening te houden met diverse leerbehoeften; klassikaal en klein groepsbeheer; en het adequaat inzetten van materialen en technologie.

Formatieve en summatieve evaluatie, feedback en reflectie horen bij klaspraktijk; de docent gebruikt resultaten om instructie aan te passen. Klaspraktijk vindt plaats in wisselwerking met leeromgevingen, leerlingkenmerken, en schoolbeleid, en kan sterk verschillen tussen vakken, niveaus en onderwijsstijlen.

Klaspraktijk is ook een speerpunt van professionalisering: studenten en beginnende leraren doen praktijkervaring op tijdens stages en praktijkopdrachten; ervaren leraren ontwikkelen hun didactische vaardigheden verder via professionalisering, coaching en intercollegiale samenwerking. In internationale context kan de invulling van klaspraktijk variëren, maar het doel blijft leerwinst en maximale betrokkenheid van leerlingen.