instrumentaal

Instrumentaal is een term die in het Nederlands wordt gebruikt om muziek of opnames aan te duiden die primair door instrumenten worden uitgevoerd, zonder of met nauwelijks zang. Het woord werkt meestal als bijvoeglijk naamwoord, zoals in instrumentale muziek of een instrumentale versie van een nummer. In bredere zin verwijst instrumentaal naar alles wat met instrumenten te maken heeft, tegenover vocaal (zang).

Toepassingsgebieden zijn onder meer klassieke muziek, jazz en filmmuziek, maar ook commercieel gebruik zoals achtergrondmuziek of demonstratiemateriaal. Een instrumentale versie van een lied bevat doorgaans geen zangpartijen, waardoor melodie en harmonieën meer ruimte krijgen voor instrumentale interpretatie. Instrumentale stukken worden daarnaast vaak ingezet als score voor film, televisie of reclame, waar de muziek het beeld of de sfeer ondersteunt zonder inhoudelijk te zingen.

Etymologie en vorm: instrumentaal is afgeleid van instrument en de achtervoegsels -aal, waarmee een relatie of aard wordt uitgedrukt. In andere talen heeft men vergelijkbare termen, zoals instrumental in het Engels, die dezelfde basisbetekenis delen.

Zie ook: vocaal, a cappella, filmmuziek, score, soundtrack.