instruieren

Instrueren is een werkwoord in het Nederlands dat betekent iemand opleiden of briefen door het geven van duidelijke aanwijzingen of procedures. Het wordt gebruikt wanneer iemand leert hoe iets moet worden gedaan, vaak met stap-voor-stap instructies, bijvoorbeeld bij het bedienen van machines, het naleven van veiligheidsprocedures of het uitvoeren van een taak in een werkomgeving. De term verwijst zowel naar praktische training als naar het verstrekken van operationele richtlijnen.

Etymologie en verwante termen: instrueren stamt uit het Latijnse instruere, ‘inrichten, onderrichten’, en heeft via Europese talen verwante vormen ontwikkeld, waaronder het Engelse instruct. De bijbehorende nominale vorm is instructie; veelgebruikte afgeleiden zijn instructies en instructiehandleiding.

gebruikscontekst en nuanced: Instrueren heeft een neutraal tot formeel register en wordt vaak gezien als doelgerichte informatieoverdracht met aandacht voor procedures en veiligheid. Het onderscheidt zich van onderwijzen (breder academisch of beroepsonderwijs) en informeren (het verstrekken van feitelijke informatie zonder gedetailleerde procedures). In sommige contexten kan instrueren ook een briefende of briefing betekenen, bijvoorbeeld een korte operationele briefing voor een team.

Conjugatie en grammaticale noten: Instrueren volgt de standaard Nederlandse vervoeging. Present: ik instrueer, jij instrueert, hij instrueert, wij instrueren, jullie instrueren, zij instrueren. Voltooid deelwoord: geïnstrueerd.

Zie ook: instructie, instructiehandleiding, briefing, onderwijzen.