gpsontvanger

Een GPS-ontvanger is een elektronisch apparaat dat satellietsignalen van het Global Positioning System en andere GNSS-netwerken gebruikt om de positie en de tijd op aarde te bepalen. Ze worden toegepast in navigatie, geofysisch onderzoek, surveying, telemetrie en in veel consumentenelektronica zoals smartphones en auto-navigatiesystemen.

Werking: een GPS-ontvanger bewaakt minimaal vier satellieten tegelijk. Elke satelliet zendt een precisietijdsignaal en ephemeride-gegevens. Op basis van de ontvangen pseudorange-metingen berekent de ontvanger afstanden tot de satellieten; via trilateratie bepaalt hij vervolgens de driedimensionale positie en de klokstand van de ontvanger. De berekeningen corrigeren atmosferische vertragingen en satellietfouts, en kunnen gebruikmaken van correctiesystemen zoals WAAS, EGNOS of RTK voor grotere nauwkeurigheid. De uitvoer vindt vaak plaats in formaten zoals NMEA of via USB/Bluetooth.

Componenten: de kern bestaat uit een antenne, een radiofrequentie (RF) front-end, een verwerker en geheugen/interface. Veel ontvangers zijn compact en geïntegreerd in smartphones, voertuigen of draagbare apparaten.

Prestaties en nauwkeurigheid: zonder correcties ligt de civiele GPS-nauwkeurigheid meestal in de orde van 5–10 meter. Met correcties (diffentiale systemen) kan dit naar circa meter of onder één meter. Geavanceerde toepassingen, zoals RTK of PPP, kunnen centimeter- tot decimeterprecisie leveren. De prestaties zijn afhankelijk van zichtlijn met satellieten, obstructies en storingen.

Toepassingen en beperkingen: breed inzetbaar in navigatie, landmeting, landbouw en tijdsynchronisatie. Beperkingen zijn onder meer afhankelijkheid van zichtbare satellieten, signaalstoringen en spoofingrisico’s. GPS-ontvangers spelen een centrale rol in moderne geolocatie-technologie.