gezichtskant

Gezichtskant is een term in het Nederlands die verwijst naar de zijde van een object die zichtbaar is vanuit een bepaalde kijkhoek. Letterlijk is het een samenstelling van gezicht en kant, en wordt gebruikt als een beschrijvende aanduiding voor de uitwendige, voor de kijker zichtbare zijde in tegenstelling tot de achterzijde of een andere zijde.

In verschillende disciplines krijgt de gezichtskant uiteenlopende betekenissen. In ontwerp en architectuur verwijst de gezichtskant naar de zichtbare gevel of voorkant van een object of constructie, die vaak bepalend is voor esthetiek en presentatie. In 3D-modellering en computergraphics beschrijft men de gezichtskant als de verzameling vlakken die naar de kijkrichting wijzen; dit begrip is relevant bij zichtbaarheidsbepaling en rendering, waar back-face culling soms wordt toegepast om vlakken die van achter het oog liggen uit te sluiten. In de geologie en in de winning verwijst gezichtskant naar het ontsloten of uitgegraven vlak: het oppervlak dat de structuur en de laagopbouw zichtbaar maakt in een steenzicht of in een mijnwerkervaring.

Etymologie: gezichtskant is samengesteld uit gezicht ('gezicht') en kant ('zijde'); het is een beschrijvende term die, afhankelijk van context, kan variëren in exacte betekenis. Het blijft een intuïtieve aanduiding voor de zichtbare zijde van een object.

Zie ook: voorkant, gevel, front, gezicht (anatomie/ontwerp).