gewichtsvermogens

Gewichtsvermogens is een term die in sommige Nederlandse technische teksten wordt gebruikt om de draagkracht van een systeem onder invloed van zwaartekracht aan te duiden. Het verwijst naar de maximale belasting die een constructie, installatie of voertuig veilig kan dragen, met inbegrip van zowel statische lasten (zoals het eigen gewicht en permanente belastingen) als dynamische lasten (zoals verkeer, trillingen en impacts). In de praktijk wordt het begrip vaak opgevat als het draagvermogen of draagkracht van een constructie.

Berekening en ontwerp verlopen via mechanische en materiaaleigenschappen, geometrie en steunvoorwaarden, met veiligheidsfactoren volgens ontwerpregels. In de civiele techniek en machinebouw worden methoden zoals limit state design of werkbelastingbenadering toegepast. Europese normen en nationale aanvullingen (bijvoorbeeld Eurocodes) leveren de rekenuitgangspunten, grenswaarden en veiligheidsmarges.

Toepassingen zijn onder meer vloerplaten, bruggen, kranen, walsen en andere draagstructuren en -systemen. Voorbeelden: een vloer moet statische en dynamische belasting van bewoners en meubilair kunnen dragen; een kraanarm heeft een maximaal hefvermogen; een brug moet verkeer onder verschillende omstandigheden kunnen dragen.

Terminologie: gewichtsvermogens wordt soms als synoniem gebruikt voor draagvermogen of draagkracht, maar is minder gangbaar in hedendaagse vakliteratuur. De term kan verward worden met concepten die verband houden met energie of vermogen in de fysische zin. In de praktijk wordt meestal gekozen voor de termen draagvermogen of draagkracht.