geluidbronnen

Een geluidbron is een object of proces dat geluid voortbrengt doordat het vibraties veroorzaakt in de lucht of in een ander medium. In de akoestiek wordt het belangrijk geacht om geluidsbronnen te identificeren en te karakteriseren, zodat geluidshinder kan worden beoordeeld en acoustische ontwerpmaatregelen kunnen worden genomen.

Geluidsbronnen kunnen worden onderverdeeld in natuurlijke en door de mens gemaakte bronnen. Natuurlijke bronnen omvatten wind, golven, onweer en dieren. Menselijke bronnen omvatten transport (auto’s, treinen, vliegtuigen), machines en installaties (compressoren, ventilatoren), bouwactiviteiten, en muziek en spraak.

Bronnen verschillen ook in tijdsverloop en spectrum. Ze kunnen continu zijn (zoals een airconditioner) of impulsief (zoals een knal). Daarnaast kan een bron een brede band aan frequenties uitstralen of juist tonaliteit hebben met dominante frequenties. Belangrijke kenmerken zijn het geluidsdrukniveau (Lp) of het geluidsvermogen (Lw), de richtingafhankelijke straling (directionaliteit) en het spectrum.

Identificatie en lokalisatie van bronnen gebeurt via metingen en modellering, bijvoorbeeld met microfoonopstellingen, geluidkaarten en bronlokalisatietechnieken. Om hinder te beheersen, kunnen maatregelen worden toegepast zoals demping en akoestische isolatie, afscherming, bronbeperking en het plannen van werktijden.

Voorbeelden van geluidbronnen zijn menselijke spraak en zang, voertuigen, bouw- en industriële machines, en diverse installaties. Geluidbronnen spelen een fundamentele rol in ontwerp en regulering van ruimtelijke planning en milieuzaken.