gebouwlichaam

Gebouwlichaam is een begrip in de architectuur en bouwkunde dat verwijst naar het samenhangende fysieke geheel van een gebouw: de draagstructuur, de omhulling, de installaties en de ruimtelijke ordening die samen de vorm en het functioneren bepalen. De vergelijking met een lichaam wordt gebruikt om te benadrukken dat een gebouw als een organisme moet functioneren, waarbij structurele integriteit, energetische prestaties en gebruikerservaring op elkaar zijn afgestemd.

Componenten en functies omvatten de draagconstructie; de omhulling of gevel die bescherming biedt en interactie met de omgeving regelt; installaties zoals verwarming, ventilatie, koeling, elektriciteit en water; en de ruimtelijke ordening, inclusief circulatie, functies, daglichttoetreding en afwerking. Het begrip wordt in ontwerp- en evaluatiediscussies toegepast om te laten zien dat een gebouw als één systeem moet worden benaderd, waarin technische, esthetische en gebruikersbehoeften integraal worden beschouwd.

Ontstaanscontext: het concept vindt wortels in integrale bouwkunde en bio-geïnspireerde ontwerpbenaderingen, waarin de relatie tussen vorm, functie en mens centraal staat. Kritiek: sommige wetenschappers en practitioners waarschuwen dat de metafoor van het lichaam de complexiteit van bouwtechniek kan oversimplificeren en disciplinair onderscheiden kan ondermijnen.

Zie ook: gebouw, architectuur, gebouwde omgeving, bouwkunde.