exploitatieovereenkomst

Een exploitatieovereenkomst is een contract waarin de ene partij (de exploitant) de bevoegdheid en vaak de verplichting krijgt om een bepaalde activiteit te ontplooien en te exploiteren ten behoeve van de eigenaar of opdrachtgever. Doel en reikwijdte van de exploitatie worden in de overeenkomst vastgesteld, waaronder de aard van de exploitatie, de geografische werkingssfeer en de duur van de overeenkomst.

In de exploitatieovereenkomst worden doorgaans de voorwaarden voor de exploitatie vastgelegd. Dit omvat de gewenste prestaties en kwaliteitseisen, rapportageverplichtingen, onderhoud en investeringen, en de verantwoording voor kosten en risico’s. Financiële aspecten zijn bijvoorbeeld vergoeding of royalty’s, betalingsschema’s en eventuele prestatieafhankelijke beloningen. Ook spelregels over subcontracting, intellectuele eigendomsrechten, samenwerking met derden, en naleving van wet- en regelgeving komen aan bod. Daarnaast worden vaak afspraken gemaakt over aansprakelijkheid, verzekering, geheimhouding en geschillenbeslechting.

Een exploitatiedossier verschilt van een koop- of licentieovereenkomst doordat de exploitant doorgaans operationele verantwoordelijkheid draagt zonder eigendom over te dragen of exclusieve vestiging te verkrijgen. Het contract kent vaak beëindigingsvoorwaarden, oltre cure periods, en regels voor voortzetting of afbouw van de exploitatie bij beëindiging. In praktijk komt een exploitatieovereenkomst veel voor bij openbare taken, concessies of outsourcing van bedrijfsvoering, waarbij sectorale regelgeving en aanbestedingsregels een rol kunnen spelen.