emissieintensiteiten

Emissieintensiteiten verwijzen naar de hoeveelheid uitstoot van verontreinigende gassen per eenheid van output, input of economische activiteit. Ze geven een beeld van hoe intensief een activiteit of een economie is wat betreft emissies en worden gebruikt om prestaties tussen sectoren, regio’s of landen te vergelijken. In de praktijk gaat het vaak om de uitstoot per eenheid economisch resultaat of per eenheid energie.

Er bestaan verschillende typen emissie-intensiteiten. Een veelgebruikte is emissie-intensiteit per bruto binnenlands product (BBP): de totale uitstoot gedeeld door de BBP. Daarnaast wordt vaak gekeken naar emissie-intensiteit per hoeveelheid geproduceerde energie of per producteenheid (bijvoorbeeld uitstoot per ton staal of per geproduceerde liter brandstof). Ook kan emissie-intensiteit per capita of per sector worden berekend. De gebruikte eenheden zijn afhankelijk van de context en doelstelling.

Berekening en data: emissie-intensiteit wordt berekend door de totale uitstoot te delen door de relevante maatstaf (BBP, energieverbruik, productievolume). Gegevens komen uit nationale emissierapportages, statistiekenbureaus en life-cycle assessments. De interpretatie hangt af van de structuur van de economie, de energiemix en technologisch niveau.

Toepassing en beperkingen: emissie-intensiteiten zijn nuttig voor benchmarking en monitorgestuurde doelstellingen, bijvoorbeeld in klimaatbeleid en bedrijfsrapportage. Ze tonen veranderingen in efficiëntie en decoupling, maar kunnen misleiden als absolute uitstoot groeit door economische groei of veranderende sectorstructuur. Daarom worden ze vaak naast absolute emissies gebruikt.