elektronenlading

Elektronenlading is de elektrische lading die een elektron draagt. Het teken van deze lading is negatief, en de absolute waarde wordt gegeven door de elementaire lading e. De waarde van e is ongeveer 1,602176634×10^-19 coulomb. Voor een elektron geldt q = -e, terwijl een proton q = +e.

De ladingen in de natuur komen in discrete eenheden voor: lading is kwantiseerbaar in veelvoud van e, dus q = n e met n een geheel getal. In atomaire systemen dragen ionen vaak zekere veelvouden van e (bijv. Na+ heeft +e, O2- heeft -2e). In de natuurkunde en scheikunde is dit essentieel voor begrip van elektronenoverdracht, ionisatie en reageren.

Metrologie en definities: sinds 2019 is de elementaire lading exact gedefinieerd als e = 1,602176634×10^-19 coulomb. De coulomb, de eenheid van lading, wordt gekoppeld aan deze exacte waarde via de definitie van de ampère en de basisconstanten van het SI-stelsel. Daardoor is de lading van een elektron exact -e in coulombs.

Toepassingen en relevantie: de elektronenlading is fundamenteel in elektrische en elektronische wetenschappen, chemie en deeltjesfysica. Coulomb’s wet beschrijft de kracht tussen geladen deeltjes; in geleiding dragen elektronen als dragers van negatieve lading bij aan elektrische stroom in metalen en halfgeleiders, terwijl in semiconductors gaten fungeren als positieve ladingdragers. De notie van de elementaire lading onderstreept ook het begrip van ladingverdeling in atomen en moleculen.