egzotyczny

Egzotyczny to przymiotnik w języku polskim odnoszący się do cech kojarzonych z dalekimi, obcymi krainami lub z tym, co jest nietypowe i pociągające ze względu na swoją odrębność. Używany jest w odniesieniu do przedmiotów, miejsc, roślin, zwierząt, potraw, a także do estetyki, stylu czy wypowiedzi kulturowej. Egzotyczność budzi fascynację, ciekawość i poczucie obcości. Jednak konotacje są zależne od kontekstu; w pewnych użyciach może sugerować uproszczone lub stereotypowe przedstawienie kultury obcej.

Etymologia: słowo egzotyczny pochodzi od łacińskiego exoticus, zapożyczonego najprawdopodobniej przez francuski egzotique od greckiego exōtikós „z zewnątrz, obcy”. W polszczyźnie forma egzotyczny utrwaliła się dzięki wpływom łacińsko-francuskim; w użyciu pojawia się od XIX wieku.

Zastosowania: w biologii i botanice mówi się o gatunkach egzotycznych lub roślinach egzotycznych—pochodzących z innych regionów świata. W kulinarystyce i handlu żywnością dotyczy potraw i produktów pochodzących z odmiennych kultur, takich jak owoce egzotyczne, przyprawy czy napoje. W turystyce i projektowaniu wnętrz egzotyczność bywa wykorzystywana, by podkreślić odrobinę niecodziennego charakteru. W praktyce językowej ważne jest uwzględnienie kontekstu, ponieważ słowo to może być postrzegane jako orientalizujące lub stereotypowe, zwłaszcza gdy opisuje ludzi lub kultury. Alternatywy neutralne to obco pochodzący, spoza regionu, niezwykły, nietypowy, albo po prostu precyzyjne określenie źródeł geograficznych i kulturowych.