debiteurenbetaling

Debiteurenbetaling is de betaling door een debiteur aan een crediteur ter voldoening van een openstaande factuur. In de Nederlandse boekhouding verwijst debiteuren doorgaans naar vorderingen op klanten (accounts receivable). Debiteurenbetalingen verbeteren de liquiditeit doordat contanten of bankmiddelen binnenkomen en tegelijkertijd de openstaande vorderingen verminderen.

Administratieve verwerking gebeurt doorgaans zo: bij het uitschrijven van een factuur wordt de vordering op de debiteuren geboekt; bij ontvangst van betaling neemt de kas of bank toe en wordt debiteuren verminderd. De omzet is meestal bij levering of facturering vastgesteld; de betaling zelf heeft geen directe invloed op de omzet, maar wel op de kasstroom en de balans.

Proces en betalingstermijnen omvatten het verzenden van facturen met een afgesproken betalingstermijn, het sturen van herinneringen en incasso’s bij vervaldatum, en eventueel het aanbieden van kortingen voor vroege betaling. Betaling kan plaatsvinden via bankoverschrijving, automatische incasso, pin of kaart, en soms contant geld.

Beheer van debiteuren richt zich op het tijdig innen van vorderingen en het beperken van kredietrisico’s. Een debiteurenadministratie houdt vaak een aging (klok van openstaande vorderingen) bij, stelt kredietlimieten en betalingsafspraken vast, en overweegt voorzieningen bij oninbaarheid. De metric days sales outstanding (DSO) geeft inzicht in de betalingsefficiëntie.

Het belang van debiteurenbetaling ligt vooral in de bijdrage aan betrouwbare liquiditeit en een gezond werkkapitaal. Langdurige vertragingen brengen liquiditeitsrisico’s met zich mee; goede interne controles, zoals afstemming van betalingen met openstaande facturen en regelmatige bankafstemming, helpen fouten en fraude voorkomen.