bladbreedte

Bladbreedte is een botanische eigenschap die de breedte van de bladschijf beschrijft. In de meeste contexten gaat het om de maximale bladbreedte, gemeten loodrecht op de bladnerf langs het breedste punt van het blad. Bladbreedte wordt vaak gerapporteerd naast bladlengte en bladoppervlak als onderdeel van morfologische beschrijvingen van planten.

Metingen worden meestal uitgevoerd met een liniaal of schuifmaat op een plat gedrukt blad. In veldsituaties kan digitale beeldanalyse of fotometrie worden toegepast. Om vergelijkingen tussen specimen te vergemakkelijken, worden standaardpunten vastgesteld, meestal de maximale breedte gemeten op de middelste sectie van het blad. Bij meerdere bladschijven of bladposities kunnen gemiddelde waarden worden berekend.

Bladbreedte varieert sterk tussen soorten en binnen een soort. Ze wordt beïnvloed door factoren zoals groei- en ontwikkelingsstadium, lichtomstandigheden, water- en nutriëntenbeschikbaarheid en temperatuur. Over het algemeen kunnen bladeren in schaduwwrijkere omgevingen breder zijn, terwijl droogte of droogtetolerante soorten smalle bladeren hebben.

Praktisch gebruik: bladbreedte is een belangrijke morfologische eigenschap in systematiek en taxonomie, en wordt gebruikt bij fenotypering in plantenveredeling. De verhouding breedte-lengte (bladbreedte-index) wordt soms gebruikt als maat voor bladvorm en kan invloed hebben op milieugedrag zoals lichtabsorptie en convectie.

Zie ook: bladlengte, bladoppervlak, morfometrie, fenotypering, plantkunde.