belletje

Belletje is een Nederlands woord dat letterlijk “kleine bel” betekent. Het verwijst naar een klein belletjes voorwerp, bijvoorbeeld een deurbel of een draagbaar belletje, en naar het geluid dat een bel voortbrengt. In figuurlijke taal wordt belletje ook gebruikt voor een korte telefoonoproep: “een belletje geven” betekent iemand even bellen.

Etymologie: Belletje is gevormd uit bel, het woord voor bel, met het diminutiefsuffix -tje. Het suffix -tje wordt in het Nederlands vaak gebruikt om geringere grootte of tederheid aan te duiden en komt in veel afleidingen voor.

Gebruik en betekenis: Het fysieke voorwerp bel dient als signaling instrument in huis, op fietsen en op sommige speelgoedtoepassingen. Het geluid van een bel kan variëren van helder tot punctueel, afhankelijk van het type bel en de situatie. In informele spraak zegt men vaak “even een belletje geven” om aan te geven dat men kort contact zal opnemen.

Culturele context: Kleine bellen hebben een lange geschiedenis als signaling- en alarminstrument en komen nog steeds voor in decoratie, speelgoed en diverse alledaagse voorwerpen. De term belletje blijft in het Nederlands vooral een neutrale aanduiding voor het kleine voorwerp of voor de handeling van bellen.

Zie ook: bel, deurbel, fietsbel, telefoonoproep, geluid.