barcodesystemen
Barcodesystemen zijn systemen die gegevens over een object coderen in een patroon van lijnen en/of matrixpunten, dat met een optische lezer kan worden afgelezen. De gecodeerde informatie wordt doorgaans gebruikt om producten te identificeren, prijzen te koppelen en voor voorraadbeheer.
De moderne barcodegeschiedenis begon in de jaren '40-'50 en werd in de jaren '70 gestandaardiseerd met UPC/EAN
Er bestaan 1D-barcodes (lineaire codes zoals UPC-A, EAN-13, Code 39, Code 128) en 2D-barcodes (matrixcodes zoals
Onderdelen van een barcodesysteem: een barcode-symbool op het product of verpakking, een scanner of camera die
Belangrijke normen omvatten GTIN (Global Trade Item Number), de ISO/IEC-standarden voor barcodes en GS1-codering. Voor logistiek
Toepassingen: detailhandel, logistiek en verzending, gezondheidszorg, bibliotheken en assets. Mobiele apparaten lezen ook vaak QR-codes en
Voordelen zijn snelheid, nauwkeurigheid, kostenreductie en traceerbaarheid; nadelen omvatten kwetsbaarheid voor schade, vereiste productie- en scanninginfrastructuur,