anorektalnych

Anorektalne odnosi się do dolnego odcinka przewodu pokarmowego, obejmującego odbytnicę oraz kanał odbytu i otaczające tkanki. W medycynie termin ten używany jest do opisu chorób i zaburzeń występujących w tej okolicy. Funkcje anorektalne obejmują kontrolę defekacji, czucie oraz utrzymanie continencji; obecne są tu także naczynia krwionośne i nerwy odpowiedzialne za czucie i percepcję bólu.

Najczęściej spotykane schorzenia anorektalne to hemoroidy, szczelina odbytu, ropień i przetoka okołoodbytnicza, zapalenia odbytu oraz nowotwory odbytnicy i odbytu. Inne problemy to zapalenia błony śluzowej okolicy anorektalnej i zaburzenia funkcji dźwiczno-mięśniowej dna miednicy, które mogą wpływać na czynność zwieraczy.

Diagnostyka łączy wywiad i badanie fizykalne, w tym badanie palpacyjne odbytu. W razie potrzeby wykonuje się anoskopię, rektoskopię oraz kolonoskopię. Dokładniejszą ocenę stanu tkanek okołoodbytnych i ścian jelita umożliwiają obrazowanie MRI miednicy lub endorektalna ultrasonografia.

Leczenie zależy od rozpoznania. Ogólne zasady obejmują higienę okolicy odbytu, dietę bogatą w błonnik, nawodnienie i unikanie zaparć. W leczeniu hemoroidów stosuje się leki miejscowe, zabiegi minimalnie inwazyjne (np. ligacja gumowa, skleroterapia) lub operację w cięższych przypadkach. Szczelina odbytu często wymaga leków rozluźniających zwieracz i maści; ropnie wymagają drenażu i zabiegu chirurgicznego, przetoki – zabiegu operacyjnego. Nowotwory wymagają opieki wielodyscyplinarnej: chirurgii, radioterapii i często chemoterapii.

Objawy wymagające pilnej konsultacji to krwawienie z odbytu, utrata masy ciała, silny ból lub nawracające infekcje. Wczesna diagnoza i kontrole poprawiają rokowanie.