Woonregelingen

Woonregelingen zijn afspraken over iemands woonsituatie. Ze beschrijven meestal waar iemand woont, bij wie, hoe lang, en onder welke voorwaarden. Woonregelingen komen voor in meerdere contexten, zoals familie- en zorgsituaties, en in informele regelingen tussen mensen die samenwonen.

In familierecht spelen woonregelingen vaak een rol bij scheiding of beëindiging van partnerschap. Daarin wordt doorgaans vastgelegd welk huishouden het kind primair zal wonen, hoe de verdeling van de zorg en opvoeding eruitziet, welke dagen en uren het kind bij welke ouder doorbrengt, en hoe verhuis en schoolkeuze geregeld zijn. Ook kan worden afgesproken wat er gebeurt als verhuizing nodig is of als de zorgsituatie verandert.

Daarnaast kunnen woonregelingen deel uitmaken van zorg- en ondersteuningstrajecten voor ouderen of mensen met beperkingen, bijvoorbeeld wie beslist over wonen, wie ondersteuning biedt, en hoe woning en medische zorg op elkaar worden afgestemd.

In formele situaties kan een woonregeling in een ouderschapsplan, een gerechtelijk bevel, of een mediationovereenkomst worden vastgelegd. Ze zijn vaak flexibel en kunnen worden aangepast als omstandigheden veranderen. Het doel van een woonregeling is duidelijkheid en stabiliteit te bieden, zo nodig met afspraken die conflicten voorkomen of oplossen.

Zie ook: ouderschapsplan, huurrecht, woningwetgeving, mediation.