Webstoffen

Webstoffen zijn textielmaterialen die ontstaan door het vlechten van garens tot een stof op een weefgetouw. Bij het weven worden scheringdraden (warp) langs de lengte van het oppervlak gespannen en inslagdraden (weft) haaks daarop door de draden geweven. Dit resulteert in een structuur waarin de draden elkaar kruisen in een regelmatig patroon.

De belangrijkste bindingstypes zijn plain weave (eenvoudige binding), keperbinding (twill) en satijnbinding (satijn). Plain weave levert een uniforme, stevige stof; keperbinding laat diagonale ribbels zien en is duurzaam tegen kreukelen; satijnbinding heeft een glad, glanzend oppervlak maar is minder slijtvast. Daarnaast bestaan er tal van varianten en patronen zoals jacquard- en dobbybindingen voor complexe figuren.

Webstoffen kunnen worden gemaakt van natuurlijke vezels zoals katoen, wol, zijde en linnen, maar ook van synthetische vezels zoals polyester en nylon. Vaak komen gemengde of gemodificeerde vezels voor, bijvoorbeeld katoen-polyester. De keuze van vezel, drainbinding en eventuele finishing bepaalt de eigenschappen van de stof, zoals sterkte, ademend vermogen, drapeer en slijtvastheid.

Finishing speelt een belangrijke rol: merceriseren voor katoen verhoogt glans en sterkte; calenderen zorgt voor gladheid; sanforiseren beperkt krimp bij wassen; overige behandelingen kunnen waterafstotendheid of kreukherstellendheid verbeteren.

Toepassingen van webstoffen zijn breed: kleding, interieurstoffen zoals gordijnen en meubelbekleding, lakens en tafelkleden. Samengevat bieden webstoffen door hun bindende structuur en keuzemogelijkheden in vezels en afwerkingen een veelzijdig en gestuurd assortiment textielproducten.