Videosystemen

Videosystemen zijn systemen voor het vastleggen, overdragen, verwerken, opslaan en weergeven van bewegende beelden. Ze bestaan uit hardware-onderdelen zoals camera’s, lenzen en beeldsensoren; verwerkings- en omzettingsapparatuur (encoders en decoders); netwerken en transmissiekanalen; opslagapparatuur; en afspeel- en bedieningsinterfaces. De systemen kunnen lokaal functioneren of deel uitmaken van een groter netwerk, bijvoorbeeld voor beveiliging, broadcasting of videocommunicatie.

Veelvoorkomende toepassingsgebieden zijn videobewaking (CCTV en IP-camera’s met centraal beheer), broadcast en productie (live- en opgenomen beeldstromen), videocommunicatie en conferenties, en consumententoepassingen zoals thuisentertainment en digitale signage.

Technische basis en standaarden: video kan analoog of digitaal zijn; moderne systemen gebruiken vaak IP-verbindingen en videocompressie zoals H.264/AVC of H.265/HEVC. Interfaces omvatten HDMI, SDI en IP-streams. Netwerken verbinden camera’s, opslag en afspeelapparatuur via LAN/WAN; veel systemen werken met NVR/DVR-servers en kunnen onderdeel uitmaken van cloudgebaseerde Video Management Systemen (VMS).

Belangrijke ontwerp- en beheeraspecten zijn beeldkwaliteit (resolutie en framerate), latency, betrouwbaarheid en schaalbaarheid, beveiliging en privacy, opslagcapaciteit en retentiebeleid, en interoperabiliteit tussen apparaten en leveranciers.

Toekomstige trends richten zich op volledig IP-gebaseerde architecturen, edge computing en AI-gedreven videoanalyse, hogere resoluties en verbetering van beveiligings- en privacyfuncties.