Vermogenscategorieën

Vermogenscategorieën is een term die in financiën en boekhouding wordt gebruikt om het totale vermogen van een individu of organisatie op een overzichtelijke manier in aparte soorten activa in te delen. Het doel is inzicht te geven in de aard, liquiditeit en functie van de bezittingen en om financiële rapporten zoals balans en vermogensbeheer beter te kunnen analyseren. De exacte indeling kan per land en verslaggevingstandaard variëren, maar de kern is steeds hetzelfde: activa classificeren zodat financiële posities duidelijk zijn.

Veelvoorkomende vermogenscategorieën zijn onder meer:

liquide middelen, waaronder contant geld en directe banktegoeden die snel kunnen worden aangewend; kortlopende beleggingen, zoals geldmarktfondsen en spaarrekeningen die binnen korte tijd kunnen worden omgezet; beleggingen op langere termijn, waaronder aandelen, obligaties en andere financiële instrumenten die bedoeld zijn om over meerdere jaren rendement te genereren. Onroerend goed omvat eigen woningen of bedrijfspanden en vastgoedbeleggingen. Materiële vaste activa bestaan uit fysieke middelen die langer dan een jaar meegaan, zoals machines, voertuigen en IT-infrastructuur. Immateriële activa omvatten zaken als patenten, handelsmerken, software en goodwill. Vorderingen en voorraad vallen onder debiteuren en voorraad/werk in uitvoering voor bedrijven, terwijl overige activa alle overige bezittingen omvat die niet in de eerder genoemde categorieën passen.

Door deze indeling kan men het vermogen beter bewaken, risicoprofielen beoordelen en gerichte financiële keuzes maken.