Tijdsverificatie

Tijdsverificatie is het proces waarbij wordt aangetoond dat een digitaal bestand of bericht op een bepaald moment bestond en onveranderd bleef. Het levert bewijs van bestaan en integriteit in een tijdsbepaalde context en wordt gebruikt voor non-repudiation en compliance in juridische, administratieve en technische situaties.

De kern van tijdsverificatie is het gebruik van een tijdstempel door een betrouwbare tijdstempelautoriteit (tsa). Tijdens het tijdstempelen wordt een cryptografische hash van de gegevens berekend en vastgelegd samen met de tijdsstempel en de handtekening van de TSA. Later kan men aantonen dat de gegevens overeenkomen met de hash op dat tijdstip, waarmee de inhoud op die datum bestond. Soms worden meerdere tijdstempels in een keten geplaatst, zodat latere wijzigingen kunnen worden opgespoord. Veel systemen volgen het Tijdstempelprotocol (Time-Stamp Protocol, TSP) zoals beschreven in standaarden als RFC 3161. In de Europese Unie kunnen tijdstempels onder de eIDAS-verordening vallen via Trusted Service Providers (TSP) en Time-Stamping Authorities (TSA).

Toepassingen omvatten juridische documenten en contracten, officiële archieven, wetenschappelijk onderzoek, software-releases en medische dossiers. Het concept kan ook worden toegepast in blockchain-achtige registraties om tijdstippen te bevestigen.

Voordelen zijn onder meer versterkte bewijskracht, integriteitsgaranties en betere naleving van regelgeving. Nadelen zijn afhankelijkheid van een derde partij (de TSA), kosten en kwetsbaarheden bij compromittering van de tijdstempel. De mate van zekerheid hangt af van de sterkte van de cryptografie en de betrouwbaarheid van de TSA.