Teruglichtcompositie

Teruglichtcompositie is een fotografische en cinematografische compositietechniek waarbij de belangrijkste lichtbron zich achter het onderwerp bevindt. Het resulterap kan leiden tot een silhouet of tot een kenmerkend randlicht rondom de randen van het onderwerp, en kan ook een halo- of doorlichteffect veroorzaken. Deze benadering wordt gebruikt om drama, diepte en textuur te accentueren en om de vorm en contouren van het onderwerp te benadrukken, bijvoorbeeld bij haar, bladeren of glas.

Bij teruglicht wordt de camera vaak gericht tegen de lichtbron. Daardoor kan het onderwerp onderbelicht blijven of een sterk silhouet ontstaan. Om toch details van het onderwerp vast te leggen, kan men belichtingscompensatie toepassen of invullicht of een reflector aan de voorzijde gebruiken. De positie van het licht, de stand van het onderwerp en de achtergrond bepalen de mate van silhouet en randlicht; ook kan lensflare optreden bij direct tegenlicht. Het kiezen van het juiste belichtingsschema is afhankelijk van het gewenste effect.

Toepassingen en overwegingen: portretfotografie met een opvallend randlicht, landschappen bij zonsopgang of zonsondergang, en productfotografie met doorschijnende materialen. Voordelen zijn dramatische silhouetten en texture, terwijl nadelen onderbelichting van details en afhankelijkheid van lichtomstandigheden kunnen optreden. Beheersing van hoek, achtergrond en eventueel invullicht is cruciaal voor een gewenste balans tussen silhouet en detail.