Snijtemperatuur

Snijtemperatuur is de temperatuur die ontstaat op de gereedschap-snijdpunt en het aangrenzende gebied tijdens een snij- of freesbewerking. Deze temperatuur wordt voornamelijk veroorzaakt door plastische vervorming van het werkstuk, wrijving tussen chip en gereedschap, en beperkte warmteafvoer. In metaalbewerking ligt de snijtemperatuur vaak tussen 200 en 1000 °C, afhankelijk van materiaal en procesparameters.

Warmte tijdens snijwerk wordt verdeeld tussen de chip, het gereedschap en het werkstuk; een groot deel van de warmte wordt meestal met de chip weggeleid, maar ook het gereedschap warmt aanzienlijk op. Belangrijke beïnvloeders zijn onder meer snijsnelheid, voeding, diepte van snede, materiaal en geometrie van het gereedschap, coating en koel-/smeermiddel. Een hogere snijsnelheid verhoogt doorgaans de warmteproductie; koelmiddelen en optimale procesparameters helpen de temperatuur onder controle te houden.

Effecten van hoge snijtemperatuur zijn onder meer versnelde slijtage van het gereedschap, verkorte gereedschaplevensduur en mogelijke veranderingen in de oppervlaktekwaliteit en afmetingen van het werkstuk door thermische expansie of microstructurele effecten bij het werkstuk. Voor metingen worden vaak thermokoppels geplaatst nabij de snijkant, infraroodthermografie ingezet of kalibratie met calorimetrische/FEA-methoden toegepast om de temperatuur te schatten.

Beheersing van snijtemperatuur gebeurt via koeling en smering (flood-, MQL-, of cryogene koeling), selectie van gereedschap en coating, en afstemming van snijparameters en gereedschapsontwerp. Het doel is de snijtemperatuur binnen dit proces in de gewenste range te houden om gereedschapsslijtage te beperken, oppervlaktekwaliteit te verbeteren en dimensionale stabiliteit te waarborgen.