Scheurmaat

Scheurmaat is de maat voor de opening van een scheur in bouwmaterialen zoals beton, metselwerk of stucwerk. Het beschrijft hoe breed de scheur op het oppervlak is en wordt meestal uitgedrukt in millimeters, vaak in tenths- of honderdstenmillimeters voor nauwkeurigere metingen. De term wordt gebruikt in zowel inspectie als ontwerp om de mate van scheurvorming te beoordelen.

De scheurmaat is een belangrijke parameter voor serviceability en duurzaamheid. Een grotere scheurmaat kan leiden tot vocht- en zoutopname, vorst-dooing, verzwakking van esthetiek en, bij gewapend beton, verslechtering van de corrosiebescherming van staal. Het onderscheid tussen structurele scheuren (die de sterkte of stabiliteit kunnen beïnvloeden) en niet-structurele scheuren (zoals krimp- of temperingsscheuren) is essentieel voor de vervolgacties.

Metingen gebeuren met scheurmeters, kijkers of optische hulpmiddelen, en vaak wordt de breedte op meerdere punten langs de scheur gemeten. De grootste maat langs de scheur dient als scheurmaat voor die locatie. Veranderingen in omgevingsomstandigheden, zoals vocht, temperatuur en belasting, kunnen de scheurmaat beïnvloeden. In de praktijk worden verschillende scheuren gemonitord over de tijd om trends te detecteren.

Standpunten en richtlijnen omtrent welke scheurbreedtes acceptabel zijn, komen uit Europese normen (zoals EN-standaarden) en nationale bouwvoorschriften. Deze voorschriften koppelen de scheurmaat aan factoren zoals omgeving, wapening, betonsoort en constructievoorwaarden. Scheurmaat wordt thus een gerespecteerd criterium bij onderhoud, restauratie en nieuwbouw.