Restanten

Restanten is een meervoudig zelfstandig naamwoord in het Nederlands dat verwijst naar wat overblijft nadat iets is weggenomen, gebruikt of voltooid. Het omvat zowel tastbare objecten als abstracte sporen die achterblijven bij een proces, object of gebeurtenis.

Het woord is afgeleid van het werkwoord resteren en is verwant aan het Franse reste en het Latijnse restare, beiden betekenis hebbend “terugblijven” of “overblijven”.

In de taal wordt restanten vaak gebruikt voor etensresten, maar ook voor overblijfselen van objecten of materialen. In de geschiedenis en archeologie duidt men ermee op fragmenten of sporen van vroegere culturen, gebouwen of gebruiksvoorwerpen. In biologie en paleontologie spreken wetenschappers soms van fossiele restanten of resterende organismen. In financiële en administratieve context kan het verwijzen naar wat nog verschuldigd of achtergebleven is, zoals een restantbetalingsbedrag of een restant van een rekening.

Synoniemen en gerelateerde termen zijn onder meer overblijfselen, resten en sporen. Het onderscheid is subtiel: restanten klinkt vaak formeler en geeft soms aan dat er meerdere losse delen aanwezig blijven of dat het een verzameling van resten betreft. Restanten kan zowel concreet als figuurmatig worden gebruikt, afhankelijk van de context.