RPCproliferatie

RPCproliferatie verwijst naar het groeiende aantal en de toenemende verscheidenheid aan Remote Procedure Call (RPC) interfaces binnen een ICT-omgeving. RPC is een mechanisme waarbij een programma een procedure op een andere locatie uitvoert alsof het lokaal is. De proliferatie ontstaat vaak wanneer organisaties meerdere microservices ontwikkelen over verschillende talen en platforms, en wanneer uiteenlopende RPC-protocollen worden toegepast, zoals gRPC, Apache Thrift, JSON-RPC en XML-RPC. Dit leidt tot een complex netwerk van onderlinge afhankelijkheden en oproepen tussen services.

Oorzaken en kenmerken van RPCproliferatie zijn onder meer de groei van microservices, polyglot ontwikkeling, cloud-native deployment en prestatie-eisen die specifieke protocollen verkiezen. Kenmerken zijn onder meer heterogene protocollen en dataformaten, uiteenlopende beveiligingsmodellen en uiteenlopende tooling voor observability, testing en versiebeheer.

Gevolgen en uitdagingen omvatten hogere onderhoudsdruk door het aantal endpoints, versie-drift en integratietests die ingewikkelder worden. De kans op breaking changes neemt toe, en beveiliging kan versnipperd raken doordat verschillende services verschillende authenticatie- en autorisatiestrategieën toepassen. De complexiteit van monitoring, tracing en foutoplossing neemt toe vanwege de verspreide communicatie.

Beheersing en best practices richten zich op governance en architectuur: een gecentraliseerde servicecatalogus, contract-first ontwikkeling, duidelijke versie- en deprecatiebeleid, en gestandaardiseerde beveiliging (bijv. mTLS, consistente auth). Verder inzet van service meshes en observability tooling (distributed tracing, metrics, logging) en contracttesting (consumenten-gedreven testen) helpen bij stabilisatie. Veelvoorkomende technologieën zijn gRPC, Thrift, JSON-RPC en XML-RPC, vaak ondersteund door onderliggende infrastructuur zoals Kubernetes en service meshes.