Plakken

Plakken is een Nederlands woord met meerdere verwante betekenissen. Als werkwoord betekent het eerst vastmaken of vastkleven met lijm, kleefstof of een ander plakmiddel. Het kan ook betekenen dat iets blijft hangen of aan een oppervlak blijft plakken. Voorbeelden zijn: iemand plak het label op de doos, of de posters worden op de muur geplakt. In deze zin gaat het om het creëren van adhesie tussen twee oppervlakken of het laten vastzitten van een voorwerp.

Daarnaast kan plakken als werkwoord ook betekenen dat iets letterlijk op een oppervlak blijft zitten of kleeft, bijvoorbeeld bij een kleverige substantie of bij een stof die aan een oppervlak blijft kleven.

Als zelfstandig naamwoord is plak de aanduiding voor een plat stuk van voedsel of een ander materiaal. Een plak kaas of twee plakken kaas verwijst naar een zichtbare, dunne rechthoekige slice kaas. Ook brood, ham en andere producten worden vaak in plakjes geleverd of afgesneden en zo genoemd. Het meervoud plakken wordt gebruikt bij tellen van meerdere slices, zoals “twee plakken kaas”.

Etymologisch gezien is plak verwant aan het zelfstandig naamwoord plak, dat een plat stuk aanduidt. De relatie met het werkwoord plakken ligt in de mogelijkheid om iets vast te zetten of te laten vastkleven. Het woord komt veel voor in alledaagse taal en in vaktermen voor lijm, tape (plakband) en plakwerk, zoals posters plakken of etalages plakken.