Piekhoogte

Piekhoogte is een term die in het Nederlands wordt gebruikt om de hoogte van een piek aan te duiden in een signaal, een meetreeks of een verdeling. Het is de maximale waarde die een hoeveelheid воdl tijdens een afgesproken interval of proces bereikt. De exacte interpretatie hangt af van de context en de meet- of rekenmethode die wordt toegepast.

In tijdreeksen en signaalverwerking verwijst piekhoogte naar de maximale amplitudes van een signaal binnen een bepaald venster. Piekhoogte kan gevoelig zijn voor ruis, bemonsteringssnelheid en filtering; daarom worden soms drempelwaarden, smoothing of lokale-maximumdetectie toegepast om echte pieken van ruis te onderscheiden. Duidelijke definities van het venster, de drempel en de normalisatie zijn daarbij cruciaal.

In meteorologie en oceanografie wordt de piekhoogte vaak gebruikt om de grootste golfhoogte of de hoogste waarde in een meetperiode te beschrijven. Bij golven kan dit de maximale hoogte van een golf zijn ten opzichte van het gemiddelde zeeniveau. Ook bij wind- of drukmetingen kan een piekhoogte wijzen op de hoogste waarde van een meting in een bepaalde tijd.

In statistiek kan piekhoogte verwijzen naar de hoogte van de piek in een verdeling, bijvoorbeeld de hoogste frequentie in een histogram of de maximale waarde van een kansdichtheids- of kansverdelingsfunctie.

Samengevat is piekhoogte een maat voor de uiterste waarde die een bepaald proces in een gegeven context bereikt, waarbij de exacte betekenis afhangt van wat wordt gemeten en hoe de meting is gedefinieerd.