Parabolantenne

Een parabolantenne is een antenne die gebruikmaakt van een parabolische reflector om radiogolven te richten of om straling efficiënt te ontvangen. Een vlakke of rechtgespannen radiobundel die van ver komt wordt door de parabool zoveel mogelijk op één punt teruggekaatst, waar de feed-antenne zich bevindt. Omgekeerd kan een feed vanaf dat punt straling in een richting sturen die door de reflector verder wordt geconcentreerd.

De reflector heeft meestal een schotelvormig oppervlak en is vaak gemaakt van aluminium of een metalen mesh. Bij kleine schotels bevindt de feed zich in het focuspunt van de parabool; bij offset-schotels staat de feed aan de zijkant om blokkering door de reflector te beperken. Er bestaan ook systemen met een secundaire reflector of combinatie van reflectoren, zoals Cassegrain- of Gregorian-configuraties.

De prestaties van een parabolantenne worden bepaald door de diameter van de reflector en de gebruikte golflengte. Grotere diameters leveren hogere gain en dunnere stralingsbundels. Een vuistregel voor de richtingseigenschappen geeft dat de hoek van de hoofdstraal afhangt van λ/D; kortere golven en grotere schotels geven een smaller beam. De antenne kan lineaire of circulaire polarisatie leveren, afhankelijk van de feed.

Toepassingen zijn onder meer satellietcommunicatie en televisieontvangst (veelal Ku- of Ka-band), punt-tot-punt draadloze links, radar en radioastronomie. De installatie vereist nauwkeurige afstelling in azimuth en elevatie, en rekening met windbelasting en temperatuurverschillen. Varianten omvatten offsetschotels die blokkering verminderen en systemen met een subreflector voor bredere toepassingen.

---