Overbelichting

Overbelichting is een fotografische term voor een opname waarbij de belichting te hoog is geweest, waardoor de helderste delen van een scène hun detail verliezen en wit uitbleken. In digitale beelden leidt overbelichting vaak tot clipping: hooglichten krijgen volledig maximale helderheid en bevatten geen detail. Bij analoge film kan overbelichting eveneens leiden tot verlies van detail in de hooglichten, afhankelijk van het type film en de ontwikkelingsprocedure.

Oorzaken zijn onder meer een te lange belichtingstijd, een te grote diafragmaopening, een hoge ISO-waarde, of een Meetmechanisme dat in een contrastrijke scène de belichting verhoogt. Ook scènes met sterk contrastrijk licht, zoals tegenlicht of zonnige achtergronden, kunnen leiden tot overbelichting in delen van het beeld.

Gevolgen zijn onder meer verlies van detail en structuur in de hooglichten, kleurvervaging en verminderde tonaliteit. Het histogram toont vaak clipping aan aan de rechterkant. In RAW-bestanden is enig herstel mogelijk, maar bij JPEG is het herstel meestal beperkt of onmogelijk. Overbelichting ontstaat vaak bij pogingen om een scène met veel licht samen te brengen of bij snelle wervisering van de helderheden.

Preventie en correctie omvatten: gebruik van juiste belichtingsmeting en belichtingscompensatie, bracketing van meerdere belichtingen, en het toepassen van een ND-filter bij extreem heldere omstandigheden. Werk bij voorkeur in RAW en controleer het histogram. In lastige belichting kan vullen van schaduwen met een vulflits helpen om detail in zowel hooglichten als schaduwen te behouden.