Meerderheidstaal

Meerderheidstaal is een sociolinguïstisch begrip dat verwijst naar de taal die door de meerderheid van de inwoners van een bepaald geografisch gebied of gemeenschap wordt gesproken. Het gaat om de taal die het meest gebruikt wordt in dagelijks leven, in onderwijs, media en openbare communicatie. De term is contextafhankelijk en kan variëren tussen regio’s, stedelijke en landelijke gebieden, en tussen verschillende bevolkingsgroepen.

Meerderheidstaal kan verschillen van de officiële of nationale taal. Een gebied kan een meerderheidstaal hebben zonder dat die taal wettelijk als officiële taal is aangewezen, of andersom. In meertalige samenlevingen oefent de meerderheidstaal vaak invloed uit op beleid en voorzieningen zoals onderwijs, publieke omroep en administratie, terwijl minderheidstalen een aparte status en mobilisering kunnen behouden.

Voorbeelden: In Nederland en in Vlaanderen is Nederlands de meerderheidstaal; in Wallonië is Frans de meerderheidstaal; Brussel is tweetalig met een Franse meerderheid onder de bevolking, terwijl Nederlands ook officieel is. In Canada is Frans de meerderheidstaal in Quebec; elders is Engels de dominante taal in veel provincies. In veel regio’s gaat het beleid naadloos samen met demografie en migratie, waardoor de positie van de meerderheidstaal regelmatig onderwerp van beleidsdiscussie is.

Discussie: de term weerspiegelt sociale macht en toegang tot onderwijs, media en werk. In grens- en minderheidssituaties kan de meerderheidstaal botsen met de rechten van minderheidstaligen, wat kan leiden tot taalbeleid en bescherming van taalrechten.