Lijnvoering

Lijnvoering is het ontwerpen en vastleggen van de geometrische route van een infrastructuurverbinding, zoals een weg, spoorlijn, waterweg of kabelinfrastructuur. Het bepaalt waar de as van de lijn loopt in plan- en profielenvlak en beïnvloedt veiligheid, capaciteit, kosten en onderhoudsbehoefte.

Horizontale en verticale aspecten vormen de kern. Horizontale lijnvoering betreft de planimetrische route op kaart: ligging van rechte stukken, bochten en overgangsbochten, radii, tangent- en knooppuntpunten en zichtlijnen. Verticale lijnvoering beschrijft het profiel langs de route: stijgingen en dalingen, hoogteverschillen, kruisingen met andere infrastructuur en de aanleg van bruggen, viaducten en tunnels.

Het doel is een veilige, robuuste en kosteneffectieve route die voldoet aan wettelijke en milieutechnische eisen en past binnen ruimtelijke ordening en omgevingsverschillen. Het proces omvat in beginsel een routeonderzoek, het inventariseren van randvoorwaarden (topografie, bodem, bebouwing, ecologie), afweging van alternatieven, participatie en bezwaarprocedures, en uiteindelijk het definitieve ontwerp en de detailuitwerking van de lijnvoering.

Toepassingsgebieden zijn wegenbouw, spoorwegen, waterbouw en kabel- en leidingwerken. De lijnvoering bepaalt data zoals radii, lengte van bochten, curveverloop, hellingspercentages en constructiehoogten. Ontwerpstandaarden en milieu- en veiligheidsnormen geven randvoorwaarden waarbinnen de lijnvoering plaatsvindt.

Zie ook: infrastructuurontwerp, routing, geodesie, ontwerpnormen.