Kaartgrenzen

Kaartgrenzen verwijst naar twee verwante maar verschillende concepten in de cartografie. Allereerst is het de grens van het kaartgebied zelf: het zogenoemde extent of kader waarin de kaart is gedefinieerd. Ten tweede verwijst het naar de grenslijnen tussen ruimtelijke eenheden die op de kaart worden weergegeven, zoals landen, provincies, gemeenten, waterscheidingen of eigendomsgrenzen.

Cartografische en technische aspecten: De weergave van grenzen hangt af van schaal en projectie; bij lagere schalen wordt generalisatie toegepast en kunnen grenzen vereenvoudigd of onderbroken worden. De feitelijke positie van grenzen is een representatie; de nauwkeurigheid verschilt per bron en dataset. Digitale kaarten slaan grenzen meestal op als vectorlijnen in lagen met attributen zoals type grens en bron.

Bronnen en data: officiële overheden, kadaster, internationale datasets en open data (bijv. Open Data-programma’s) - afhankelijk van jurisdictie. Veel kaarten leveren meerdere grenzenlagen, zodat gebruikers kunnen kiezen welke grensrepresentatie relevant is.

Betekenis en gebruik: kaartgrenzen zijn essentieel voor navigatie, ruimtelijke planning en governance. Grenzen kunnen verwant zijn aan disputen; kaartmakers kunnen verschillende claims tonen met verschillende stijlen (bijv. stippellijnen om betwiste grenzen aan te geven) of notities.